Erik's adventure down under

Ondertussen zitten ze hier nu bijna 10 maanden, de vakantie rond nieuwjaar even vlotjes meegeteld en tot nader order zijn onze dagen geteld.
De aandachtige lezer zal een soortgelijk zinnetje ook in het vorig verslag teruggevonden hebben. Waarschijnlijk weten we meer binnen 2 weken, maar ook dat heb ik al meer gezegd. Het blijft blijkbaar moeilijk om mensen meer dan 2 maanden perspectief te bieden... Maar daar gaan we hier niet over neuten.

Op professioneel vlak alles ok: Vincent kan al alle letters en begint nu woordjes to knutselenm waarschijnlijk hetzelfde als in een Belgische eerste leerjaar. Francis maakt mooie kunstwerkjes en leert waarschijnlijk minder als in een Belgische kleuterklas. Niet door zijn taalbarriere -die verdwijnt snel en heeft hij nooit ontdekt anyway- maar wel door het "pedagogisch project" hier. Maar ook daar gaan we niet over neuten.

Ikzelf ben weer geregeld de (landings)baan op. Net een week Perth en Canberra achter de kiezen, volgende week even naar Sydney en de week erop naar Melbourne.
Mia's professionele bezigheden zouden illegaal zijn, twee keer zelfs, dus krijgt zij de dankbare maar vermoeiende taak om nummer drie te entertainen en de boel recht te houden in de weken als bibi de pist in is. (moet hier nergens geen 'er' staan). Bon, over taalkundige akkefietjes gaan ze ook niet neuten n'est-ce pas?

In het weekend probeer ik zo weinig mogelijk te werken en zo veel mogelijk quality time te hebben. Lukt me beter als in Belgie. Maar daar moesten we dan ook per se een 19de eeuwse stulp kopen, dus moeten we daar nu ook niet over neuten.

Om terug te komen op die weekends, die brengen we dus door op (vincent en Margot) of naast (rest, met spijt in het hart voor 2 van de 3) het voetbal veld door. Verder sjezen we vaak door de buurt (autralische maatstaven) op zoek naar plekjes die we nog niet gezien hebben. Na die 10 maanden kunnen we bijna stellen dat we alles noemenswaardig in een straal van 150 kilometer wel gezien zouden moeten hebben. Resultaat: zie fotos.

Kortom, je hoort ons niet neuten, we zitten hier goed en we zien wel voor hoe lang nog.

Groetjes,